Het was soms kantje boord voor Victoria. ~ Utopia Gekte

8/03/2016

Het was soms kantje boord voor Victoria.

Dominique wederom in tranen.

Net nog was Victoria een huilende Gina aan het troosten. En enkele minuten later mag ze een huilende Dominique troosten. Vanochtend kwam Dominique nog enthousiast met een nieuw doel. Het opzetten van een platform voor jongeren die niemand kennen met dezelfde interesses en daardoor in een isolement terecht komen. Erg veel motivatie en positieve energie geeft dat echter nog niet, zo blijkt nu. Er gebeurt teveel in haar hoofd en ze trekt het momenteel niet. De tranen stromen weer over haar wangen wanneer ze een gesprek begint met Victoria.

Dominique wil graag wat meer glunderen. Zelfs wanneer de muziek in de loods aan gaat weet ze niet hoe ze zich moet gedragen. Ze schaamt zich met al die camera's die op haar gericht staan. ''Ik voel me gewoon verdrietig, al heel lang. Dat wil ik niet'', snikt ze. Volgens Victoria verstaat het universum het woordje 'niet' niet. ''Ik ben niet altijd de leuke persoon geweest die ik nu ben. Ik heb ook weleens overwogen om van een hoge flat af te springen. Ik heb aan de drank en drugs gezeten. Het was kantje boord voor mij. Schaamte? Nooit! Ook al weet veel van mijn familie hier niks van. Soms moet je investeren voordat je weer echt kan genieten. Het ging een tijdje heel veel beter. Waar is dat gebleven? Het is er nog steeds, maar dat komt niet in één keer terug. Je kan niet je hele leven in een keer verwerken'', legt Victoria uit.

''Ik voelde me goed, ik had me nog nooit zo goed gevoeld. Ik dacht er te zijn'', sniktDominique verder. Victoria blijft haar best doen om Dominique het positieve te laten zien: ''Het is bij lange na niet meer zo erg als het was, je bent veel beter dan voorheen. Dus er is een enorme winst. Daar moet je ook de waardering voor jezelf naar uitspreken.'' Dominique snapt er niks meer van. Ze vraagt zich de hele tijd af hoe ze op het punt kwam dat ze zo super goed in haar vel zat. En nu lukt dat niet meer. ''Niet over nadenken. Dan lukt het niet. Dan ga je weer terug naar een oud patroon waarin je bevestiging zoekt in de dingen die niet lukken. Je mag verdriet voelen. Maar hoe langer het duurt...''

''Dus ik mag er vandaag voor kiezen om me gewoon klote te voelen? Wat moet ik dan zeggen als iedereen vraagt wat er aan de hand is'', vraagt Do zich af. ''Ja, met trots zelfs. En dan zeg je niks. Als je dat niet wil dan zeg je het niet'', legt Victoria geduldig uit. 

''Het is niet uit te leggen, voor sommige dingen is gewoon geen verklaring. Ik zie hier allemaal kleurrijke personen en het voelt alsof ik als een zwarte vlek rondloop in de loods. Ik huil de laatste paar dagen makkelijk uren op een dag''.

Victoria geeft Dominique het advies om vandaag boven te blijven bij het bed. Met al het snoep en koek en chocolade van Victoria zelf.




0 reacties:

Een reactie plaatsen

We gebruiken een nieuw reactie systeem waarmee je live met anderen over het laatste Utopia nieuws kunt praten. Het is even wennen, maar stukken beter dan het vorige en je kan nog steeds gewoon inloggen met Facebook, maar dit is niet verplicht. Het is ook nog eens mobiel vriendelijk. Mails uitschakelen van nieuwe reacties kan via je profiel. (Op je naam of foto staan met de muis) Reacties die ONDER dit bericht worden geplaatst verschijnen niet op de website.

© 2013-2015 Utopia Gekte. All rights resevered.