''Ik kijk vaak hoor, echt. Zelfs als je slaapt'' ~ Utopia Gekte

3/13/2016

''Ik kijk vaak hoor, echt. Zelfs als je slaapt''

''Je hebt nul verplichtingen wat dat betreft''

Om kwart over elf zien we Benjamin nog steeds buiten met het meisje waar we al twee keer eerder over geschreven hebben. We gaan er nog maar eens over schrijven want ze hebben een nogal mysterieus gesprek. ''Ik ga niet'', horen we Benjamin zeggen. ''Nee, je moet je ding doen. moet je je absoluut niet schuldig over voelen'', reageert het meisje. ''Ik vind het heel vervelend, het is niet persoonlijk. [...] Dan ben ik afhankelijk van of je een kaartje koopt. Dat vind ik zo vervelend'', aldus Benjamin. De dame snapt het. Benjamin vond het raar tegenover haar. Hij zit hier en het is zo'n once in a lifetime ding. Hij kan daar niet weg. ''Moet je ook niet willen. De tijd gaat voorbij en dan lach je. [...] Ik heb daar geen zin in. Geloof me'', aldus het meisje. Benjamin zegt haar te geloven. ''Dan zal ik aan jou denken'', laat ze weten. ''En dan op het juiste moment Benjamin zeggen'', lacht Benjamin. ''Je hebt nul verplichtingen wat dat betreft'', aldus de dame. ''Snap je'', vraagt Benjamin. Ja zegt de dame. ''Je moet zo gaan, het is zo afgelopen''. Benjamin fluistert wat en zij fluistert iets onverstaanbaars terug. ''Die ken je ook hé. Ken je cupido'', vraagt hij. ''Ja, ja'', antwoord ze. ''Ik dacht volgens mij gaat ze. Kom je nog een keertje terug met hem'', vraagt hij. ''Ja natuurlijk, maar het is niet makkelijk jongen. Ik kan mezelf niet laten zien zeg maar, maar ik kijk vaak hoor echt. Zelfs als je slaapt'', aldus het meisje. ''Snurk ik'', vraagt Benjamin. ''Nee niet gehoord'', reageert ze.

Ze lopen terug naar de deur. ''Waar gaan we het over hebben? Ik wil eigenlijk gewoon naar je kijken'', laat Benjamin weten. Hij kust haar op haar wang. ''We schrijven wat hé. Ik zou het leuk vinden....'', aldus het meisje. ''Het is niet leuk'', reageert Benjamin. Samen met nog een meisje lopen ze naar de poort. ''Je hebt de kaartjes al betaalt hé aan Do'', vraagt Benjamin. ''Jawel, heb ik gedaan'', reageert het andere meisje. Ze vertelt dat ze voor het ''pesten'' iets gaat doen voor Dominique. Ze is gepest, maar ook weleens pester geweest. Ze wil zeker haar verhaal doen. Moedig vind Benjamin. Als ze bij de poort aan komen stookt het andere meisje Benjamin en ''het meisje'' op om te zoenen. ''Kusje, kusje, kusje'', joelt ze. ''Hou nou op jij. Alsjeblieft. Je zou me helpen'', reageert de dame. Ze geven elkaar nog maar eens drie kussen op de wang. Vervolgens vertrekken de dames naar huis. Gina zien we niet veel later de loods binnen gaan met friet en snacks. ''Le Luifel is nu dicht'', meld ze. Ze wil namelijk niet dat ze allemaal in Le Luifel gaan staan. Rob begint bij Benjamin nog maar even over het meisje. ''Leuk meisje. Codewoord: coconut''.


0 reacties:

Een reactie plaatsen

We gebruiken een nieuw reactie systeem waarmee je live met anderen over het laatste Utopia nieuws kunt praten. Het is even wennen, maar stukken beter dan het vorige en je kan nog steeds gewoon inloggen met Facebook, maar dit is niet verplicht. Het is ook nog eens mobiel vriendelijk. Mails uitschakelen van nieuwe reacties kan via je profiel. (Op je naam of foto staan met de muis) Reacties die ONDER dit bericht worden geplaatst verschijnen niet op de website.

© 2013-2015 Utopia Gekte. All rights resevered.