''Ik ken dat masker wel, haal hem maar weer af'' ~ Utopia Gekte

3/07/2016

''Ik ken dat masker wel, haal hem maar weer af''

''Ik raak mezelf eigenlijk meer kwijt''

Dominique en Victoria hebben een lang gesprek in de caravan, maar om kwart voor twee komt ook Bas de caravan in. Dominique zegt meteen sorry. ''Waarom bied je je excuses aan'', vraagt Bas. ''Omdat ik weer zit te janken'', antwoord Dominique. ''Vind ik dat erg? Heb ik dat ooit erg gevonden'', vraagt Bas. ''Nee'', antwoord Dominique. ''Is het erg als hij het erg vind'', vraagt Victoria. ''Ja'', antwoord Dominique. ''Nee'', reageert Victoria. Victoria vind het ook niet belangrijk of hij er bij is of er niet bij is. ''Ze heeft het een beetje lastig. Laat het los, laat je gaan. Ook als hij er bij is. Hou op, stop met nadenken. Ik ken dat masker wel, haal hem maar weer af'', aldus Victoria. Dominique lacht. ''Ja oké. Iedereen genoeg gekeken'', vraagt ze. ''Nee, zeker niet'', antwoord Victoria. ''Bas wou je hier schrijven'', vraagt Dominique. ''Nee, ik kwam eigenlijk even geld halen''. antwoord Bas. ''We hebben het erover dat ik hier niet meer wil zijn, maar dat wist je natuurlijk al'', laat Dominique weten. Bas wrijft Dominique over haar been. ''Maar waarom wil je hier niet meer zijn'', vraagt hij. ''Ik heb er geen zin meer in'', antwoord Dominique. ''Vertel eens waarom je hier niet meer wil zijn'', reageert Victoria. ''Ik voel me te erg bekeken met de hoeveelheid keren dat ik mezelf zo in de weg zit. Ik word er naar van. Ik raak mezelf eigenlijk meer kwijt'', laat Dominique weten. ''Of je vind jezelf juist'', reageert Bas. ''Het voelt niet veilig'', antwoord Dominique. ''Denk je dan dat weg gaan voor jou de oplossing is'', vraagt Bas verder. ''Kijk in wat voor setting ik zit, wat ben ik mezelf aan aan het doen. Ik wist niet dat dit er allemaal nog zat en wil dit niet aangaan. Je wil heel veel wijze dingen zeggen of wil je relativeren voor me'', lacht Dominique. ''Nee. Het is misschien niet de meest handige setting'', reageert Bas.

''Ik uhm, ik ben een pro in denken voor anderen. Ik moet hier. Ik kan er niet mee ophouden en zit hier na te denken voor veertien mensen. Dan vraagt Rob 'wil je een filmpje maken voor de markt?' Ik heb geen energie meer, ik ben zo bezig met anderen. Te hoog gegrepen misschien. Ik weet het niet'', aldus Dominique. Er volgt een streamlock. ''Het word ineens al twaalf man waar je voor moet denken. Dat scheelt'', laat Victoria weten. ''Gewoon trots zijn op wat ik hier wel bereikt heb. That's it'', reageert Dominique. Victoria knikt. ''Die is in the pocket. Meer?''. Meer niet, antwoord Dominique. ''Ik zie het wel hoor, maar laat het niet los. Je mag nog wel wat meer komen op zulke momenten dat je het moeilijk hebt. Het zit gewoon in je hoofd en dat hoeft niet''', aldus Victoria. Dominique zucht. ''Dat is heel belangrijk, dat weet je. Je ziet het mij ook doen'', reageert Victoria. ''Je hoeft hier niet te zitten, gewoon je ding doen'', laat Dominique aan Bas weten. ''Je bent geen last hé. Als je dat maar even weet'', reageert Bas. ''Je laat het zelf zien. Dat manipuleren. Als ik hier niet had willen zijn had ik hier niet gezeten en dat geld voor hem ook. Dan kan je je wenkbrauwen ophalen'', aldus Victoria. Dominique en Victoria moeten lachen. ''Ik herken het zo erg, zo grappig'', vind Victoria. ''Niks grappigs bij'', reageert Dominique. ''Noem mij dan maar hard. Noem mij dan maar sarcastisch. Sadist ook goed'', aldus Victoria. ''Alsof ik iets heel interessants moet gaan zeggen. Ik heb niks interessants te vertellen'', laat Dominique weten. ''Heb je het eigenlijk ook op je werk bijvoorbeeld. Dat je voor anderen dacht'', vraagt Bas. ''Nee. Nee dat hoefde niet. Ik was heel goed in wat ik deed. Aan het einde.. In het begin heeft mijn werkgeefster me heel erg gestuurd, maar ze voelde veilig. Dit voelt gewoon niet veilig. Dit voelt zo oncomfortabel. Ik wil telkens weglopen, maar overal zijn camera's of mensen. [...] Wat doe ik hier dan. Er zijn mensen die staan te springen om binnen te komen'', aldus Dominique.

''Die anderen zijn niet belangrijk. Er staan hordes mensen te wachten'', antwoord Victoria. ''Dat is toch oneerlijk'', vind Dominique. ''Er zijn wel meer mensen die hier niet willen zijn'', reageert Victoria. Dominique doet iets waardoor het lijkt alsof zij de enigste is. ''Er zijn wel mensen waarbij je je veilig voelt want deze mensen ben je wel oké mee en kan je mee lachen. Zorg dat je die quality time ook op eist. Ik herken dat gevoel. [...] Je bent zo leuk als je lacht. Je bent zo'n leuk meisje. Ik geniet daar echt van. Het is oké. Deze tweestrijd heb ik ook in mij, het is echt oké'', aldus Victoria. Dominique barst weer in huilen uit. Bas en Victoria troosten haar door over haar been te strelen. ''Jullie moeten me geen complimenten geven. Ik snap ze niet'', antwoord Dominique. Ze huilt en lacht tegelijkertijd. ''Tegelijk kan gewoon'', lacht Victoria mee. ''Waar denk je aan'', vraagt ze. ''Ik was even in mijn empty box. Zal ik mijn tranen vegen of ze gewoon laten. Ik laat ze gewoon'', aldus Dominique. Interessant, vind Victoria. Dan is ze met zichzelf bezig. ''Ik heb niks leuks meer te vertellen. Ik voel me ongemakkelijk'', aldus Dominique. Ze pakt een spiegeltje, maar Victoria pakt hem meteen weer af. ''Ik denk het niet'', laat Victoria weten. ''Marianne komt zo, ik moet er wel goed uit zien voor haar. Grapje'', grapt Dominique.



0 reacties:

Een reactie plaatsen

We gebruiken een nieuw reactie systeem waarmee je live met anderen over het laatste Utopia nieuws kunt praten. Het is even wennen, maar stukken beter dan het vorige en je kan nog steeds gewoon inloggen met Facebook, maar dit is niet verplicht. Het is ook nog eens mobiel vriendelijk. Mails uitschakelen van nieuwe reacties kan via je profiel. (Op je naam of foto staan met de muis) Reacties die ONDER dit bericht worden geplaatst verschijnen niet op de website.

© 2013-2015 Utopia Gekte. All rights resevered.