''Als ik me dan even rot voel dan pak ik toch weer iets lekkers'' ~ Utopia Gekte

2/03/2016

''Als ik me dan even rot voel dan pak ik toch weer iets lekkers''

''Je mag ook voor jezelf vechten''

Gisteren schreven we voornamelijk over een emotionele Dominique en vandaag lijkt het er op dat we voornamelijk over Ramona zullen kunnen schrijven. Net schreven we al over haar breakdown tijdens het sporten, maar inmiddels heeft ze er met nog veel meer bewoners over gesproken. Als ze de loods binnenloopt vraagt Ivan namelijk waarom het zwart is onder Ramona's ogen. ''Ik vind het gewoon een beetje lastig het afvallen enzo en ik merk dat ik het zwaar heb. Ik was maar 300 gram afgevallen. Ik had een schrans dag op de markt en daardoor had ik het lastiger door de week heen. Het is gewoon een totale verandering'', legt Ramona huilend uit. ''Het is lastig, maar je doet het goed'', reageert Ivan. Ramona denkt dat het misschien ook door haar post komt. Ivan knuffelt haar. ''Dankjewel. Jullie steunen me allemaal en dat is zo fijn'', laat ze weten. ''Je doet het zelf en daar hebben we bewondering voor'', aldus Ivan. Daarna loopt Ramona naar Gabriëlle toe om te vragen of ze met haar kan praten. ''Het is niet makkelijk'', laat Ramona weten. Ze wil niet opgeven. Niet voor zichzelf, maar ook niet voor anderen. ''Het is gewoon zwaar'', huilt ze. ''Dat ik voel dat ik, als ik goed mijn best doe dat ik het red, maar ik kan zo snel terugvallen in mijn oude patroon. Als ik me dan even rot voel dan pak ik toch weer iets lekkers. Of ik verstop het voor jullie, maar ik heb alleen mezelf ermee en dat realiseer ik me''.

''Uit eten haalde ik gewoon heel veel steun en ik merk dat ik het lastig vind. Als ik eenmaal op dreef ben dan gaat het goed, maar als ik er dan uit ben 'wat sta ik eigenlijk te doen'. Er volgt een streamlock. ''Ik vind het zielig als je zo huilt'', laat Gabriëlle weten. ''Ik ken dit''. Ramona wil niet zielig gevonden worden. Ze wil niet dat dit gebeurd. ''Iedereen kijkt en op zulke momenten mis ik gewoon mijn moeder''. Ramona huilt en Gabriëlle troost haar door haar te omhelzen. ''Kom je zo naar me toe'', vraagt ze. ''Ja ik hang dit even op en dan kom ik naar je toe'', reageert Ramona. ''Ik moet echt even rust nemen, mijn keel is ontstoken'', aldus Gabriëlle. ''Ik ben moe van dit''. Als Gabriëlle weg is duurt het niet lang voor Benjamin bij Ramona komt staan. Hij knuffelt haar en ook Victoria en Cees komen er bij staan en meeluisteren naar wat Ramona te zeggen heeft. ''Ik weet niet wat er aan de hand is maar ik geef je even een huggie'', aldus Cees. ''Ik zie dat je het even moeilijk hebt dus bij deze''. Cees knuffelt haar en drukt haar een kus op haar wang. Benjamin vraagt Ramona naar haar post. ''Ze zijn trots op me en zien dat ik mijn best doe. Thuis vocht ik voor mijn moeder en mezelf'', vertelt ze. ''Je mag ook voor jezelf vechten'', reageert Benjamin. ''Je hoeft het niet alleen te doen'', vult Victoria aan. ''Het moet er even uit'', laat Ramona weten.

Bjorn krijgt niet veel later het verhaal ook te horen. ''Ik blijf ook wel vechten, maar ik heb altijd zo geleefd. Als ik emotie had gingen we een patatje eten'', legt Ramona uit. Ze vind het mooi dat er mensen achter haar staan. ''We zijn er allemaal voor je'', laat Bjorn weten. ''Thankyou hun'', reageert Ramona. Dat voelt ze ook zeker. ''En iedereen heeft hier moeilijke dagen gehad'', laat Bjorn weten.


0 reacties:

Een reactie plaatsen

We gebruiken een nieuw reactie systeem waarmee je live met anderen over het laatste Utopia nieuws kunt praten. Het is even wennen, maar stukken beter dan het vorige en je kan nog steeds gewoon inloggen met Facebook, maar dit is niet verplicht. Het is ook nog eens mobiel vriendelijk. Mails uitschakelen van nieuwe reacties kan via je profiel. (Op je naam of foto staan met de muis) Reacties die ONDER dit bericht worden geplaatst verschijnen niet op de website.

© 2013-2015 Utopia Gekte. All rights resevered.