''Het is heel wat om hier rond te lopen en te hopen dat je onzichtbaar bent'' ~ Utopia Gekte

1/25/2016

''Het is heel wat om hier rond te lopen en te hopen dat je onzichtbaar bent''

Dominique breekt

Om kwart voor vijf zien we Dominique en Ramona samen in de merchandise shop zitten. ''Je moet gewoon met je doelen waarmee je binnen bent gekomen aan de slag gaan. [...] Het is vervelend dat het in Utopia gebeurd'', horen we Ramona zeggen. ''Voor ons ook, althans ik mag niet voor hem spreken''. Dominique is er al heel lang mee bezig. Ze wil geen ontwijkend gedrag naar Bas gaan vertonen. Ramona heeft het idee dat ze allebei een beetje verdwalen. Ramona vond het zelf al heel moeilijk om te aarden. Ze kan zich voorstellen dat het heel lastig is. ''Ik wil dat je aan je doelen gaat beginnen zodat mensen meer van je kunnen gaan zien'', aldus Ramona. ''Het is allemaal rete snel gegaan. Het gaat ook allemaal snel. Natuurlijk je leeft met veertien anderen. Ze zijn nieuwsgierig hoe ik ben. Het is lastig om mijn stem te laten horen'', laat Dominique weten. Ze vind het ook lastig om erbij te gaan zitten. Het is een paar keer voorgekomen dat mensen opeens weg gaan als zij er bij komt zitten. ''Het is lastig. Het is heel wat om hier rond te lopen en te hopen dat je onzichtbaar bent''. Dominique barst in huilen uit. ''Hier de deur uitlopen is voor mij al een drempel want dan ben ik weer zichtbaar. [...] Dat heeft het leven me gegeven. Weet je hoe lang ik op de badkamer heb gezeten en tegen mezelf zeg ga gewoon naar buiten en ik durf het niet''.

''Ik vind het zo erg om je zo te zien. Echt heel erg'', reageert Ramona. Ook bij haar zien we wat tranen over haar wangen lopen. ''Als ik je zie lopen ben je zo'n mooie sterke vrouw. Het is bijna. Ik ga bijna twijfelen hoe kan zij nou gepest worden. Is het wel waar?''. Dominique vertelt vervolgens dat ze tijdens haar schoolperiode twee jaar lang haar lunch op de wc gegeten heeft. Tot mensen haar gingen zoeken en over haar heen pisten. ''Dan denk je vervolgens over jezelf. Ik ben pis waardig''. Dominique vertelt dat het een groepje van vijf mensen was. ''Ik loop de loods in en denk dat''. Ramona benadrukt dat er bij mensen die zoiets doen een steekje los zit. ''En ik schaam me voor mezelf want ik ben pis waardig'', aldus Dominique. ''Omdat die mongolen. Debielen dit...'', Ramona kan niet uitspreken. ''Tot zover ging het. Het ging echt heel ver. Er is geen woord gelogen. Ik ben gepest op de meest brute manieren. Ik ben bang om een confrontatie te krijgen. Ik wil mensen tevreden maken. Jou goed laten voelen over jou''. Dominique vind zichzelf het niet waard. ''Je bent het wel waard'', reageert Ramona.

Dominique wil er zo graag iets mee doen. ''Maar het is echt een last om hier mee te leven''. Dominique zit daar nu en wil echt niet dat er een nieuwe Dominique komt. ''Het is zwaar, echt een zware last. Dat is de reden dat ik hier zit, maar hoe pak je dit aan in een project. Ik had wel plannen, maar hoe pak je dat aan. Het is zoveel'', aldus Dominique. ''We willen bij je komen. Dominique zien, maar dat kan nu niet omdat je blokkade er is'', reageert Ramona. Bas komt op dat moment de merchandise shop binnen en knielt neer voor Dominique. ''Ik zag je toevallig'', laat hij weten. ''Sorry dat ik weer aan het janken ben. [...] Stel je gaat dingen loslaten, het is voor zoveel mensen. Wat moeten ze er wel niet van vinden''. Dominique wist niet dat het zo diep zat. ''Ik ben gewoon alles een plekje aan het geven. Tot die tijd ben ik onopvallend en daar stoor ik mij zo mateloos aan en ik snap dat ik nu een probleem bij je neerleg. Het is niet zo van los het voor me op'', legt Dominique uit. ''Iedereen heeft hier een verhaal, een probleem en dat begrijp ik. Ik kan niet loslaten dat ik mezelf zo schaam voor mezelf. Dat ik mezelf zo vreselijk vind. Pis waardig. Ik kan het niet loslaten. Dan weet je waarom ik wegloop en er niet bij kom zitten. En dan komt Bas naar me toe en denk ik waarom kom je naar mij toe'', vertelt Dominique verder. ''Bas is heel verliefd, dat kan ik je wel vertellen'', aldus Ramona.

Ramona vind het vreselijk om Dominique zo te zien. Ze snapt ook niet waarom mensen haar pesten. ''Ik denk over dit meisje is heen gepist. Dit meisje is geslagen. Dan ga je twijfelen aan jezelf als het op drie scholen gebeurd. Het is beter om geen mening te hebben. Geen stem te hebben want dan val je op. Dan kunnen mensen je aanvallen en het zit echt wel in me, maar pfff. Ik vind jullie heel lief''. Dominique durft het uit schaamte niet te zeggen. Bas vraagt zich af waarom ze zich er voor zou moeten schamen. Ramona denkt dat het goed is om een deel van haar kwetsbaarheid te laten zien. Dan kunnen mensen haar helpen en zich beter inleven in haar.



2 reacties:

Een reactie plaatsen

We gebruiken een nieuw reactie systeem waarmee je live met anderen over het laatste Utopia nieuws kunt praten. Het is even wennen, maar stukken beter dan het vorige en je kan nog steeds gewoon inloggen met Facebook, maar dit is niet verplicht. Het is ook nog eens mobiel vriendelijk. Mails uitschakelen van nieuwe reacties kan via je profiel. (Op je naam of foto staan met de muis) Reacties die ONDER dit bericht worden geplaatst verschijnen niet op de website.

© 2013-2015 Utopia Gekte. All rights resevered.