Stefanie doet haar heftige verhaal tijdens de Borderline academie ~ Utopia Gekte

11/29/2015

Stefanie doet haar heftige verhaal tijdens de Borderline academie

Een stuk of zeven stemmen in haar hoofd

Zodra Ingrid om vijf over half negen klaar is met uitleggen wat Borderline precies is wordt Stefanie naar voren geroepen. Het is tijd voor haar om haar eigen persoonlijke verhaal te vertellen. Stefanie valt maar meteen met de deur in huis. Nu komt haar verhaal. Wel wat van de hak op de tak want Stefanie zegt het dood eng te vinden. Ze vertelt dat zij op haar 22e pas de diagnose Borderline kreeg. Ze had last van stemmingswisselingen. Het ene moment was ze super gezellig, vrolijk en vond ze alles leuk. Het andere moment zonder enige reden dan was ze depressief. Zo erg dat ze zich tot drie dagen opsloot in haar eigen huis, amper wat at. Dat ze veel muziek luisterde en veel sliep. Haar gedachten sloegen in die tijden op hol. Dan kreeg ze veel appjes van vriendinnen of Stefanie nog wat van zichzelf liet horen. ''Dat kwam over als een soort van aanval, alsof ze boos waren dat ik niets liet horen''. Dat was ook niet bevorderlijk voor haar gemoedstoestand. Ze dacht voor niemand goed genoeg te zijn. Op die momenten had ze ook het idee dat ze beter een eind kon maken aan haar leven. Omdat het toch geen zin had. ''Op zo'n moment slaat je hoofd op hol''.

Maar wat Stefanie zelf altijd frappant vond en anderen ook. Haar omstanders, was dat als ze dan 's ochtends wakker werd en ze voelde zich goed. Dan was er ook werkelijk niks aan de hand. Dan kon ze feesten, boodschappen doen, werken en was er niks aan de hand. ''Deze stemmingswisselingen duurden tot mijn toenmalige vriend niet meer wist wat hij er mee aan moest''. Hij stelde haar voor om naar een psycholoog te gaan. Dat zag ze niet zitten, maar ze is toch gegaan omdat ze hem niet kwijt wilde. Het bleek een hele uitkomst. Met die man heeft ze zoveel goede gesprekken gehad. Ze kende hem niet en kon hem aankijken. Het was een vreemde die niks verder mocht vertellen. Ze kon daardoor alles zeggen wat haar dwars zat. Na een half jaar werd toen bij haar de stoornis Borderline erkent. Toen de man er meer over vertelde zag Stefanie het zelf ook. Ook een aantal kenmerken die Ingrid zojuist opgenoemd heeft, heeft Stefanie uitgewerkt om te vertellen hoe zij die kenmerken ervaart.

Impulsief gedrag: dat is Stefanie naar eigen zeggen nogal. De afgelopen acht jaar heeft ze veertien a vijftien baantjes gehad. Ze vond alles fantastisch. Steeds begon ze ergens met goede moed en na een paar weken/maanden dacht ze wat doe ik hier nog. Dan ging ze op internet kijken en zag ze iets leukers en dan ging ze dat doen. Ook is ze een held met geld. ''Geld moet rollen zeggen ze'', maar dat doet Stefanie op de verkeerde manier. Ze ging altijd stappen, shoppen, had hoge telefoonrekeningen en dan aan het eind van de maand moest ze de vaste lasten nog betalen. De laatste paar weken zat ze op droog brood. Zwart/wit denken: dat merkt ze ook. Of ze vind iemand helemaal te gek of ze vind iemand helemaal niks. Eerst vond ze Cees helemaal niks en nu mag ze hem. Sommige dingen vind ze leuk, andere dingen niet. Als ze iets niet leuk vind doet ze het ook niet. Dat laat ze dan ook vrij duidelijk merken. Extreme verlatingsangst: vrienden die heel dicht bij staan worden helemaal gek van Stefanie. Ze test voortdurend of ze nog wel goed genoeg is. Of ze nog genoeg om haar geven. Dat doet ze ook zonder dat ze het zelf doorheeft. Een paar maanden geleden heeft ze in haar post gevraagd of ze van een aantal vrienden een brief mocht hebben hoe ze haar ervaren als iemand met Borderline. In één brief van een goede vriendin stonden harde woorden. ''Ik ken haar sinds de middelbare school en we staan altijd voor elkaar klaar, maar zij heeft het zwaar met mij gehad''. Daar heeft Stefanie zelf nooit iets van gemerkt. Het ene moment was die vrienden de wereld voor Stefanie en het volgende moment kon ze in de stront vallen. ''Dat zei ik dan ook''. Een ander voorbeeld is met haar ex. Die heeft ze ook regelmatig op de proef gesteld. Bijvoorbeeld met Automutilatie daar dreigde ze toen mee. Als hij dan niet naar haar toe wilde komen dan zei ze ''ik maak er een eind aan'', of iets wat er dan net in haar hoofd op kwam.

Sinds de diagnose heeft ze medicijnen gekregen. Anti depressiva's. Zelf merkt en hoort ze van vrienden dat ze nu een stuk toegankelijker is en minder heftig is in haar emoties, maar nog steeds is ze niet helemaal toegankelijk. Automutilatie heeft ze ook echt gedaan. Als ze momenten had dat ze dacht dat ze er beter een eind aan kon maken dan wist ze dat ze niet goed bezig was en dan moest ze iets doen waardoor ze dat weghaalde. Dat waren dan dingen als zichzelf slaan, krassen, branden. Noem maar op. ''Dat geeft dan een euforisch gevoel, maar een half uur later jank je in een hoekje omdat het pijn doet. Dus doe maar gewoon niet''. Gelukkig doet ze dat nu al een hele tijd niet meer. Identiteitsproblemen heeft ze ook heel erg. Wie is ze, wat wil ze en waarom wil ze dat. Die vragen gaan dagelijks honderd keer door haar hoofd heen. Vaak is het antwoord dat ze het niet weet. Het antwoord is ook nooit hetzelfde. Ze vind teveel dingen leuk, heeft teveel passies, maar een echte passie en wat ze uiteindelijk echt wil gaan doen ''geen idee''. Psychotische verschijnselen daar heeft ze een klikker voor gehad. Vaak is ze in de war en dat komt dan omdat ze stemmen in haar hoofd heeft. Die heeft ze pas sinds ze in Utopia zit. Die stemmen proberen haar alle kanten op te trekken. De ene zegt dat ze zo moet doen. De andere zegt dat ze het niet moet doen. Daar word ze gek van. Het zijn er een stuk of zeven en die stemmen kan ze helaas niet uitzetten. Ze heeft er een klikker voor gehad. Als die stemmen dan in haar hoofd zitten dan moest ze op die klikker klikken en dan zouden de stemmen uit haar hoofd gaan, ''werkt voor geen reet''.

Stefanie vraagt tussendoor of er vragen zijn. In eerste instantie reageert er niemand, maar dan opeens is er iemand die geen vraag heeft, maar Stefanie wat moed toe wil spreken. ''Als Borderliner heb je diepe dalen. Als je goede hulp hebt gezocht en er mee om weet te gaan dan word alles wat je nu als negatief ervaart allemaal positief voor je. Dingen worden minder eng''. Ze wil laten weten dat het beter word. Stefanie gaat dus maar snel door met haar verhaal. Toen ze de erkenning kreeg dat ze Borderline had was zijn advies om op internet een lijst op te zoeken met positieve dingen aan mensen met Borderline. ''Dat was best lachen'', laat Stefanie weten. Stefanie besluit haar verhaal dus af te sluiten met het opnoemen van alle positieve eigenschappen van mensen met Borderline. ''Respectvol, behulpzaam, meelevend, creatief, creatief om kunnen gaan met problemen, prettig gestoord, gangmakers op feestjes, doordenkers, nooit saai, snelle denkers, gevoelsmensen, begripvol, goeie mental coach voor anderen, strijdlustig, sterk, hypergevoelig, levenswijs door wat je mee hebt gemaakt, dierenliefhebber, humor hebben, gezonde zelfspot, veel levenservaring, geven anderen dingen om over na te denken''.

Tijd voor vragen uit het publiek

Zodra Stefanie uitgepraat is klinkt er een luid applaus. Het heeft Stefanie duidelijk goed gedaan aangezien ze een lach op haar gezicht heeft. Stefanie roept Benjamin er bij, maar opeens zijn er allemaal mensen die een vraag hebben. Gabriëlle heeft een nogal onduidelijke vraag waarop Stefanie laat weten dat ze 24/7 bezig is met het proberen om positief te blijven en hopen dat mensen haar leuk blijven vinden. Bas vraagt of Stefanie al heeft laten kijken naar die stemmen in haar hoofd aangezien ze aangaf dat ze dat pas heeft sinds ze in Utopia is. ''Dat heeft toch niks met Borderline te maken?'', vraagt Bas. Ingrid schiet Stefanie te hulp. Het is niet iets typische Borderline achtigs. het is een psychotisch verschijnsel en is niet typische iets wat onder de naam ''Borderline'' valt, maar kan er wel bij komen kijken. Het word bijvoorbeeld getriggerd door onrust en stress. Nicole laat weten dat Stefanie alsnog kwetsend kan zijn. En of ze nou Borderline heeft of niet is het nog steeds even kwetsend. ''Hoe kan je daar mee omgaan?'', vraagt Nicole. Ingrid vertelt dat je iemand er dan beter niet op aan kan spreken op het moment dat ze in haar piek van emoties zit. Dan wakker je de emoties namelijk alleen maar aan. Je kan het het beste bespreken op een moment dat er rust is. ''Dan zijn we goed aanspreekbaar. Dan kan je goede afspraken maken''.

Een vrouw uit het publiek vertelt dat er iets is als ''linehan training''. Daar moet je eerst voor getest worden en de training duurt vervolgens een jaar. ''Dat werkt uiteindelijk. Het word een stuk leefbaarder voor degene met Borderline. Mensen met Borderline kunnen heel hard zijn. Daar leer je in die training mee omgaan''. Een andere bezoeker vraagt wat je als naasten kan doen. Ze krijgt vervolgens antwoord van een andere bezoeker die er zelf een cursus voor heeft gevolgd. Weer een andere bezoeker vraagt of Stefanie er mee door wil gaan in Utopia. ''Nee'', reageert Stefanie. Buiten weet ze wel dat ze er weer mee aan de slag moet, maar binnen word het lastig. Een andere vraag is of Borderline ook weer kan verergeren als je zelf stopt met het nemen van de medicatie. Het antwoord daarop is dat dat inderdaad kan. Ook is een bezoekster benieuwd hoe Stefanie wil dat haar omgeving met haar omgaat. Stefanie zegt behandeld te willen worden als elk ander. Daarom is ze ook in Utopia gestapt zonder te zeggen dat ze Borderline heeft. Gelukkig merkt ze vrij weinig verschil nu iedereen het alsnog van haar weet. Het enigste wat ze merkt is dat ze meer respect krijgt bij bepaalde handelingen die ze doet. Maar ook boze reacties als ze alcohol drinkt. Bas wees haar er namelijk net nog op dat het voor haar helemaal niet slim is om regelmatig bier te drinken aangezien mensen met Borderline verslavingsgevoelig zijn.

Nadat alle vragen gesteld en beantwoord zijn roept Stefanie Benjamin erbij. Ze heeft hem gevraagd of hij een gedicht wilde schrijven, maar dat vond Benjamin niet zo gepast aangezien een ander iemand al een gedicht had geschreven voor Stefanie. Een raak gedicht. Benjamin heeft dus besloten om dat gedicht voor te dragen. Het is een goed gedicht geschreven door Corine van den Hoge. Benjamin draagt het lange gedicht voor. Helaas hebben we het gedicht niet mee kunnen typen omdat dat te snel ging. Zodra Benjamin klaar is met het gedicht is het tijd voor een pauze. Na de pauze gaan ze door met een stuk cabaret over Borderline. In de pauze komen er meteen allemaal mensen naar Stefanie toe met lieve woordjes. Cees is de eerste die komt zeggen dat ze het goed gedaan heeft. Stefanie krijgt knuffels van zowel medebewoners als bezoekers. ''Biertje?'', grapt Armanda. Ook één van de markt standhouders die ook bij de academie aanwezig was heeft een lief woordje voor Stefanie. ''Je bent een kanjer''. En een compliment van Rob kan dan natuurlijk ook niet uitblijven. ''Toppertje, goed gedaan!''.


3 reacties:

Een reactie plaatsen

We gebruiken een nieuw reactie systeem waarmee je live met anderen over het laatste Utopia nieuws kunt praten. Het is even wennen, maar stukken beter dan het vorige en je kan nog steeds gewoon inloggen met Facebook, maar dit is niet verplicht. Het is ook nog eens mobiel vriendelijk. Mails uitschakelen van nieuwe reacties kan via je profiel. (Op je naam of foto staan met de muis) Reacties die ONDER dit bericht worden geplaatst verschijnen niet op de website.

© 2013-2015 Utopia Gekte. All rights resevered.